¡Hola mundo!

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!

MARIO VARGAS LLOSA

Mario Vargas Llosa Nóbel de Literatura 2010, el triunfo de la voluntad de la ambición del trabajo de la determinación del profesionalismo en literatura, y aunque alejado de mis principios de mis esperanzas de mis fracasos de mis desvaríos íntimos, a diferencia de los últimos escritores galardonados Mario Vargas Llosa como persona también como escritor, no provoca en mi rechazo envidia critica malestar indignación resentimiento …..

DETERMINISMO

 

De tan trágico que soy o aparento ser a veces soy cómico.

A NOSA TERRA

Pecha A NOSA TERRA 0 xornal ó que levo subscrito dende Agosto de 1997 despois de acudir a A Cruña a un festival intercéltico, ultimamente facíao  máis por sentimentalidade que por compromiso,  e anque houbo ratiños que quixen darme de baixa na subscrizón nunca o fixen , porque iste pequeño xesto era para min algo máis que unha simpre afinidade con un periodico, era a miña contribuzón economica – tamen pequena – ó esforzo á loita de algúns galego para preservar diñificar a nosa lingua a lingua dun pobo pouco dado a respetar a sua identidade a lingua dos meus pais …..

A NOSA TERRA pecha e a nosa lingua faise máis fráxil, e pode que isa fraxilidade a faga non vivir mil primaveiras máis.

PLENITUD

 

Tambien hay dias tristes

Que recuerdan una infancia asediada

Y reclaman venganza

Por aquellos dias de obediencia felicidad

y desencanto

PIELES ROJAS

Descubren raíces sangre gallega en Fernando Pessoa. Nos aproximamos aun más. Esperemos no defraudarlo.

HOMENAXE

 

NAUFRAXIOS

  

Tamén eu hoxe Ungaretti

ollando istos agros abandoados

istas leiras esquecidas

istos muros derruidos

istos fogares perdidos

istos rostros envellecidos

istas tumbas descoñocidas

 

Tamén eu hoxe

lembrando aquelas tardes de vran

aquelas verbas humilladas e ofendidas

aquelas vidas finxidas

aqueles contos de ceo fume e frío

 

Tamén eu Ungaretti

Ahíto de reproches éxodos e olvidos

atento os cheiros da choiva e do vento

séntome unxido pola miña sangue campesiña

represaliado avergoñado

diñificado orgulloso da miña sangue

galaica telúrica labrega  invicta.